Ondanks staakt-het-vuren kunnen 700.000 Libanezen niet terugkeren

Door het verlengde staakt-het-vuren zijn de aanvallen wel afgenomen in omvang. Maar de veiligheid van de burgerbevolking blijft in gevaar door Israëlische beschietingen, drone-aanvallen, huisverwoestingen en militaire operaties, zegt de NRC.

Terugkeren blijft ook moeilijk door de militaire zones die Israël heeft afgebakend in Libanon en door onontplofte munitie. En velen kunnen niet terug omdat hun huis is verwoest of omdat basisvoorzieningen niet beschikbaar zijn.

‘Het herstel wordt bemoeilijkt door de manier waarop deze oorlog wordt gevoerd’, zegt Maureen Philippon, landendirecteur van NRC in Libanon. ‘Wanneer huizen, wegen, watersystemen, gezondheidszorginstellingen, scholen en civiele infrastructuur worden verwoest, betekent dit langere ontheemding, verlies van bestaansmiddelen, verstoring van het onderwijs en gezinnen die dieper in de schulden raken. Voor burgers zullen de gevolgen nog lang na het einde van de aanvallen voelbaar zijn.’

Land in herstel

Uit eerste schattingen blijkt dat de directe kosten van de schade aan gebouwen ten zuiden van de rivier de Litani alleen al 1,38 miljard dollar bedragen. En dat in minder dan twee jaar na de escalatie van 2024, die Libanon al had opgezadeld met miljarden dollars aan schade en herstelkosten.

‘Elke nieuwe aanval maakt het herstel moeilijker en duurder.’

‘Gezinnen zijn uitgeput omdat ze voor de tweede keer in minder dan twee jaar tijd op de vlucht zijn geslagen voor het geweld’, zegt Philippon. ‘Velen hebben hun spaargeld opgebruikt om de ontheemding het hoofd te bieden, bijvoorbeeld voor huur of om nieuwe kleding te kopen nadat ze met bijna niets waren vertrokken, of om te voorzien in basisbehoeften.’

Dat gebeurt in een land dat nog steeds herstelt van een van de ergste economische en financiële crises, zegt ze. ‘Elke nieuwe aanval maakt het herstel moeilijker en duurder. Gezinnen hebben duurzame financiering nodig om huizen te repareren, basisvoorzieningen te herstellen en hun leven weer op te bouwen. We hebben een sterkere internationale mobilisatie nodig dan we na de escalatie van 2024 hebben gezien.’