DR Congo voor de tiende keer op de lijst van meest verwaarloosde landen in crisis

Nieuws

DR Congo voor de tiende keer op de lijst van meest verwaarloosde landen in crisis

DR Congo DRC
DR Congo DRC

Voor het tiende jaar op rij staat de Democratische Republiek Congo op de jaarlijkse lijst met crises waarvoor de wereld het hoofd wegdraait. ‘Dit gebeurt niet omdat we niet kunnen reageren, het is een bewuste keuze’, zegt Jan Egeland van de Noorse Vluchtelingenraad (NRC).

De lijst, die elk jaar wordt opgesteld door de Noorse Vluchtelingenraad (NRC), wordt aangevoerd door Soedan, maar ook de Democratische Republiek Congo staat voor de tiende keer in de hoogste regionen. En de ellende voor dat land lijkt enkel nog maar toe te nemen, waarschuwt de NRC.

Geen strategisch voordeel

Voor Jan Egeland toont het dat de wereld niet reageert op crises die niet als strategisch belangrijk worden beschouwd door rijke landen. ‘Miljoenen mensen worden in de steek gelaten omdat we ervoor kiezen om niet te handelen, niet omdat we dat niet kunnen’, zegt hij. ‘De ongemakkelijke waarheid is dat deze verwaarlozing een bewuste keuze is.’

In 2025 werd slechts iets meer dan een kwart van de nodige financiering bijeen gehaald om het land te helpen, het laagste percentage in tien jaar. Daardoor zagen meer dan 21 miljoen mensen in nood de hulp drastisch verminderen. 

Tien jaar geleden verstrekte de internationale gemeenschap 55 dollar per persoon in nood in de DR Congo. Vandaag is dat bedrag gedaald tot minder dan 33 dollar.

Ernstige crises op drie continenten

Het NRC-rapport is de tiende editie over de zogeheten ‘verwaarloosde ontheemdingscrises’, crises waar de internationale respons tekortschiet in verhouding tot de omvang van het menselijke lijden.

Soedan voert de lijst aan, gevolgd door de DR Congo, Colombia, Jemen, Afghanistan, Honduras, Ecuador, Kameroen, Nigeria en Mozambique. De crises strekken zich uit over drie continenten en treffen tientallen miljoenen mensen die de wereld blijft negeren.

Het rapport beoordeelt elke noodsituatie aan de hand van vier indicatoren: media-aandacht, financiering, politieke aandacht en de omvang van het aantal mensen dat op de vlucht slaat en/of ernstig lijdt.

In Soedan zijn meer dan 9 miljoen mensen intern ontheemd en nog eens 4 miljoen mensen zijn naar buurlanden gevlucht. Bijna 19,5 miljoen mensen in Soedan lijden honger, maar de internationale hulp om hen ter hulp te schieten is volstrekt ontoereikend.

‘Het is onbegrijpelijk dat een ontheemdingscrisis van vergelijkbare omvang als de crises in Syrië en Oekraïne op hun hoogtepunt vrijwel onopgemerkt kan blijven verergeren’, aldus Egeland. ‘Net toen de nood in Soedan vorig jaar enorm toenam en de hongersnood zich verder verspreidde, werd de financiering stopgezet.’

Ebola

Het Afrikaanse continent komt het meest consequent voor op de lijst van meest vergeten ontheemdingscrises. Van de Sahel tot de Hoorn van Afrika, het gebied van de Grote Meren en West-Afrika: in veel van deze gevallen is er sprake van langdurige of herhaalde ontheemding. 

Slechts op enkele uitzonderingen na worden de crises waar de wereld tien jaar geleden al weinig aandacht voor had, vandaag nog steeds genegeerd. In de DR Congo komt daar momenteel met de ebola-uitbraak nog een ernstige medische noodsituatie bovenop.

‘Achter elke statistiek in het oosten van de DR Congo gaan gezinnen schuil die jarenlang geweld, herhaalde ontheemding en diepe onzekerheid over hun toekomst hebben doorstaan’, zegt Eric Batonon, landendirecteur van NRC in de Democratische Republiek Congo. ‘Terwijl de aandacht verschuift van de ene mondiale noodsituatie naar de andere, blijven miljoenen Congolezen leven zonder adequate bescherming, hulp of hoop. Het feit dat de DR Congo voor het tiende opeenvolgende jaar tot de meest verwaarloosde crises ter wereld behoort, zou een wake-up call voor de wereld moeten zijn.’